Vill Sjónvarpið stuðla að dópneyzlu og siðleysi?

Þrátt fyrir margar góðar myndir og þætti sem verið hafa í Sjónvarpinu (Barnaby, Spilaborg, Wallander, Forbrydelsen, Höllin, ýmsar franskar myndir o.fl.) virðist áherzlan hafa færzt af gæðum á eitthvað þveröfugt í vali helgarmynda þar. Er sumt af því jafnvel hvetjandi til siðlausra hátta ungmenna, með áberandi neyzlu fíkniefna í þáttunum, með léttúðugum hætti. (Það kemur reyndar fyrir í Spilaborg líka, en ekki með þeim hætti sem telja megi hvetjandi til siðleysis, þvert á móti.)

Þessi áherzlubreyting er mjög áberandi síðan í vetur. Getur verið að forráðamenn hér séu hlynntir kröfunum skammsýnu um afléttingu banns við sölu og neyzlu kannabisefna? Væri þeim jafnvel alveg sama þótt ungt fólk færi að neyta hér kókaíns?

Ekkert siðspillandi af þessu né öðru tagi ætti að heltaka athygli íslenzkra ungmenna sem græskulaus horfa á sjónvarp í heimahúsum. Kvikmyndir fjalla ekki aðeins um hið góða, heldur líka hið illa og átök þessa tvenns, um mannlega óhamingju og afvegu rétt eins og uppbyggilegt og fagurt mannlíf, en þeir á Sjónvarpinu vita alveg, hvað hér er verið að fara: Kvikmyndir þar mega ekki verða séðar sem jákvæðar gagnvart eiturlyfjaneyzlu né siðleysi.

PS. En það var svo sannarlega ekki kvartandi yfir góðri, brezkri gamanmyndinni sem var á dagskrá fram að miðnætti nú í kvöld. Þökk fyrir hana! 

Jón Valur Jensson.

Jesú, bróðir bezti

Bænin sem Jesú kenndi okkur og kallast Faðir vor, veitir kristnum mönnum rétt til að ávarpa Guð sem föður.

 

Þar sem Guð er faðir okkar, þá erum vér synir Guðs - guðs synir. (Matteus 6:9-13)

 

Í ættartölu Jesú Krists er ætt hans rakin alla leið til Adams - sonar Guðs. (Lúkas 3:38)

 

Talað hefur verið um, samkvæmt heilögum ritningum, að allir menn eigi ættir að rekja til Adams, guðssonarins.

 

Jesús sagði: "Hver sem gjörir vilja Guðs er bróðir minn og systir. (Markús 3:35) Og hversu oft hafa kristnir menn ekki  sungið sálminn: Ó Jesú bróðir bezti, eftir Pál Jónsson prest í Viðvík í Skagafirði sem uppi var frá árunum 1812 til 1889. Að vera bróðir Jesú Krists er að eiga sama föður og hann, að vera sama eðlis og hann, að vera guðlegrar ættar. Jesús Kristur sagði og vitnaði þar með í Davíðsálma: "Þér eruð guðir." (Sálmur 82:6) Hve það er stórkostlegt að mega ávarpa Guð sem föður sinn.

 

Hve það er dásamlegt að vera bróðir Jesú.

Einar Ingvi Magnússon.

Erkibiskupinn í Köln varpar sprengju inn í háborg værukærra stjórnmálamanna

• Hvetja ætti þýskar konur til þess að „halda sig heima við og koma þremur eða fjórum börnum í heiminn“ í stað þess að treysta á að innflytjendur leysi mannfjöldavanda Þýskalands. Þetta segir Joachim Meisner, kardináli kaþólsku kirkjunnar í Köln, í samtali við þýska dagblaðið Stuttgarter Zeitung. (Mbl.is, leturbr. hér.) 

Þar kom að því, að einhver þorði að tala sannleikann. Vestræn samfélög, ekki sízt lönd eins og Þýzkaland, Spánn, Ítalía og Danmörk, stefna að sjálfseyðingu.

• Fæðingartíðni í Þýskalandi er sú lægsta í Evrópu eða einungis 1,36 börn á hverja konu. [2,1 barn er skammturinn, sem vera þarf, til að mannfjöldinn haldist við óbreyttur. Innskot JVJ.] Þrátt fyrir aðgerðir stjórnvalda til þess að auka fæðingartíðni, með því meðal annars að stórauka barnabætur, hefur hún lítið breyst. (Mbl.is.)

  Kardínálinn er ekkert að skafa utan af því, enda liggur hér lífið við -- líf heillar þjóðar, því að verði ekkert að gert, mun þýzka þjóðin kvarnast niður í nánast ekki neitt fyrir miðja næstu öld. Já, hann er ómyrkur í máli biskupinn, eins og hér kemur fram á Mbl.is:

• Meisner gagnrýnir Angelu Merkel, kanslara Þýskalands, harðlega í viðtalinu og segir stefnu ríkisstjórnar hennar í fjölskyldumálum vera í ætt við þá stefnu sem rekin hafi verið í Austur-Þýskalandi þar sem heimavinnandi konur hafi verið álitnar „geðveikar“.

Betur væri, að fleiri vestrænir og íslenzkir kennimenn mæltu með líkum hætti með því, að konur gefi sér nauðsynlegan tíma til barneigna, með lífsvernd ófæddra og mikilvægi þess, að vestrænar þjóðir haldi sér við, svo að þær deyi ekki út á örfáum öldum.

Jón Valur Jensson. 

Vill hvetja konur til að vera heima

Fráfarandi ríkisstjórn er ekki kvödd með tárum

"Afrekalistinn" hefur ekki verið þvílíkur! Ljótustu verk hennar, að bugta sig og beygja fyrir erlendu valdi í Icesave-málinu og að sækja um innlimun landsins í erlent stórveldi, auk svikanna við skjaldborgar-kosingaloforðið, nægja ein sér til þess að gera þetta að lökustu ríkisstjórn landsins frá því að það fekk sjálfstæði 1918. Afhroð stjórnarflokkanna í nýafstöðnum kosningum var í fullu samræmi við þetta.

Lastalistinn hér ofar var vitaskuld ekki tæmandi, og meðal afglapa ríkisstjórnarinnar voru ýmis sem snertu trú, kirkju og siðferði.

Nú ríður á, að ný ríkisstjórn svíki ekki fullveldisvonir 70% þjóðarinnar, en komi í staðinn hjólum atvinnulífs í gang, skeri niður í ríkisbúskap, afnemi ofurskattheimtu, lækki tolla og innflutningsgjöld -- þó ekki á þeim innflutningi sem tefla myndi íslenzkum búgreinum í tvísýnu -- og bæti með þessum hætti kjör almennings, fremur en með linkind í verðbólguaukandi kjarasamningum. Ennfremur er lausn á skuldavanda heimila knýjandi mál, en hér skal því fagnað, að sú lausn mun ekki felast í flötum niðurskurði, því að lítið vit er í því að fella niður margra milljónatuga skuldir offjárfestingamanna -- réttast að gróðabankarnir fái að taka þann skell á sig að ná þeim aldrei öllum inn þrátt fyrir yfirtöku viðkomandi lúxusíbúða.

Jón Valur Jensson. 

Síðasti ríkisráðsfundurinn

Blómabörn

Páskaliljurnar blómstra í garðinum heima. Þessi undursamlegu kraftaverk lífsins koma upp úr moldinni á hverju vori, þessi fallegu blóm, svo björt, ilmandi og gleðinnar gjafar.

Um daginn fyrir skömmu minntu þær mig á nýfædd börn, þar sem þær spruttu fram úr móður jörð. Laukar þeirra hvíla í moldinni, þar til þeir vakna og taka til við að vaxa, þegar sólargeislinn fer að kyssa vanga jarðar og blíður ylur elur lífið nýja.

Litlu ófæddu börnin, sem hvíla í móðurkviði, eru líkt og laukar páskaliljanna, lifandi í móður jörð og bíða eftir því, að fá að líta dagsins ljós. Þegar ég rækta garðinn minn, fer ég mjúkum höndum um moldina, svo ég skaði ekki laukana í beðunum, hin litlu fóstur páskaliljanna. Því ef þeir skaðast vaxa hvorki né blómgast þeirra fegurstu blóm. Hversu miklu fremur ættum við ekki að vernda fóstur mannanna barna.

Einar Ingvi Magnússon.

Aðalfundur Hins íslenska biblíufélags

Aðalfundur Hins íslenska biblíufélags verður haldinn í Safnaðarheimili Dómkirkjunnar

Lækjargötu 14a, þriðjudaginn 23. apríl 2013, klukkan 20.00.

 

Dagskrá fundarins:

Aðalfundarstörf í samræmi við 10. gr. laga félagsins.

Önnur mál

 

Stjórn Hins íslensk biblíufélags.

 

Það er óhætt að mæla með þátttöku í þessu þarfa og góða, samkirkjulega, elzta eða næstelzta menningarfélagi landsins. Kynnið ykkur starf þess. ––KS.

Jarðfræði

Hugljúfir tónar bárust mér á öldum ljósvakans um daginn. Ég staldraði við og lagði betur við hlustir. Þetta var undurfallegt tónverk, sem hafði verið vinsælt um 1980. Þá þótti mér vænt um að hlusta á áðurnefnda tónlist við vinnuna. Mér fannst ekki svo langt um liðið, en samt voru liðnir þrír áratugir. Ég hrökk við upp úr minningum, sem leitað höfðu á hugann, því það var sem þær gerst hefðu í gær. Er mannlífið á jörðu raunverulega svona stutt, hugsaði ég. Þrjátíu ár, fimmtíu ár, sjötíu ár - eitt augnablik.

Þegar leið mín lá um Grafarvog fyrir skömmu, tók ég eftir því, að verið var að stækka kirkjugarðinn þar í hverfi. Verið var að hanna grafarstæði fyrir fólk, sem enn lifir, en mun safnast til feðra sinna næstu ár og aðrir eitthvað seinna. Og ég leiddi hugann aftur að lífsskeiði mannsins á jörðunni. Sama dag skók jarðskjálftahrina Reykjaneshrygg, þar sem undir kraumar hraunkvika á nokkra kílómetra dýpi. Á meðan ég hugleiddi hverfugleika mannlífsins voru fuglar við hreiðurgerð að undirbúa komu afkomendanna og sungu við vinnu sína, sína sígildu tónlist aldanna.

Hvernig förum við með tímann, sem okkur er gefinn og hvert er eiginlega hlutverk okkar hér á jörðu? "Þú hefur þrátt fyrir allt takmarkaðan dagafjölda, svo notaðu þá eins vel og þú getur til heiðurs Guði og til góðs fyrir þína kynslóð." Svo mælti William Booth, stofnandi Hjálpræðishersins, á sínum tíma. Líf mannsins er ekki svo langt, miðað við aldur jarðar og himingeims. Margir lifa líkt og þeir muni lifa að eilífu á jörðu, að þeirra sé veröldin öll og allt um þá snúist. En heilagar ritningar benda á eilífðarheim, sem bíður mannsins. Þar segir m.a.: "Meðan vér eigum heima í líkamanum erum vér að heiman frá Drottni." (2. Korintubréf 5:6) og "Föðurland vort er á himni." (Filippíbréfið 3:20)

Hvað er jarðlíf okkar manna? Væri ekki vert að hugsa um það eitt andartak, áður en við leggjumst til hvíldar í moldu og höldum inn í eilífðina? Við ættum að staldra við og hugsa okkar gang á meðan við enn erum ofan jarðar eða eins og sálmaskáldið ljóðar til lífgjafans: "Kenn oss að telja daga vora, að vér megum öðlast viturt hjarta." (Sálmur 90:12)

Einar Ingvi Magnússon.

Fyrirheitið

Er Jesús neytti matar með þeim, bauð hann þeim að fara ekki burt úr Jerúsalem, heldur bíða eftir því sem faðirinn gaf fyrirheit um „og þér hafið heyrt mig tala um. Því að Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda, nú innan fárra daga.“ (Postulasagan 1.4-5.)

Og fyrirheitið rættist á hvítasunnudegi. Nú er sá dagur runninn upp einu sinni enn. Fögnum og verum glöð á honum. Kirkjur landsins eru opnar til þess að kristnir menn lifi trú sína, tjái hana, meðtaki boðskap fagnaðarerindisins, nærist af honum og hugleiði, gleðjist í lofgerð Guðs með öðrum glöðum, syngjandi og takandi þátt í messusvörunum, og styrkist í trú sinni og sannfæringu, til góðs lífs og góðra verka.

Vanrækjum ekki þetta klukkustundar fyrirbæri vikulega, messuna sem Jesús sjálfur hvatti okkur til að ástunda. Hafði hann ekki betra vit á þessu og fyrirhyggju heldur en það mannlega hyggjuvit sem telur sig þurfa að vera upptekið allar 168 klukkustundir vikunnar við eitthvað allt annað en að gjalda Guði það sem Guðs er?

Gleðilega hvítasunnu! 

JVJ. 

Videla lauk sínu lífi í vansæmd og skugga eigin glæpa

Ekki vantaði það, að Jorge Rafael Videla risi til æðstu mannvirðinga í argentínska hernum, en fall hans varð mikið og ævarandi smán að hafa verið helzti ábyrgðarmaður allt að 30.000 manndrápa í landinu; þeir gera ekki "betur", morðflokkarnir í Mexíkó, og eru þó alltaf að.

  87 ára að aldri siglir hann iðrunarlaus úr þessum heimi, en síðasta heimilisfangið ekki í lúxusvillu, heldur í fangelsi, eins og verðugt var, en Videla var dæmdur fyrir glæpi gegn mannkyni á stjórnarárum sínum og kolleganna í hernum í Argentínu, eftir að þeir steyptu stjórn Isabellu Perón 1976 og allt til 1981; m.a. var hann ábyrgur fyrir pyntingum og morðum stjórnarandstæðinga og ránum um 400 barna.

Já, þeir fá alltaf einhvern tímann að smakka á réttlætinu, þeir sem hreykja sér hátt og níðast á varnarlausu fólki. Það sama á vitaskuld við leiðtoga kommúnista eins og Lenín, Stalín og Maó, rétt eins og leiðtoga nazista og fasista í Evrópu.

JVJ. 

Tók mörg leyndarmál með í gröfina

SJÖFALT FLEIRI ófæddum með fæðingargalla fargað hér á landi en í Noregi

Sjöfalt fleiri (hlutfallslega) af norskum, ófæddum börnum með fæðingargalla bjargast heldur en af íslenzkum.* Þetta er hneisa fyrir læknastéttina. Þannig væri ekki ástatt hér, ef Kristin stjórnmálasamtök réðu mestu um heilbrigðismálin, svo mikið er víst.

* Í Noregi bjargast sjö af hverjum tíu, en á Íslandi aðeins eitt af hverjum tíu. Sjá nánar hér á vefsíðu Lífsréttar: Andri Snær Magnason: 90% íslenzkra foreldra velja fóstureyðingu í tilfelli fæðingargalla samkvæmt læknisráði, en aðeins 30% norskra foreldra!

Mín vegsemd

 

Meðan, Jesú minn, ég lifi,

mig lát aldrei gleyma þér;

hönd þín mér á hjarta skrifi

hugsun þá, sem dýrust er.

Ég bið, þar þá játning set:

"Jesús minn frá Nazaret

er sú hjálp, sem æ mig styður,

er mín vegsemd, líf og friður."

                                                                                                                                                                        Helgi Hálfdanarson.

Fyrsta heila messubók kaþólskra á Íslandi gefin út á íslenzku

Það var hátíðlegt í Kristkirkju konungs í Landakoti í gær, þegar hin nýja og afar mikla Messubók kaþólskra, sniðin að messubók 2. Vatíkanþingsins, var kynnt og um hana fjallað í ávörpum og ræðum, að viðstöddum forseta Íslands og mörgum prestum og leikmönnum. Sjá hér grein undirritaðs um þann mikla áfanga að fá þetta verk allt þýtt á vandaða íslenzku: http://www.kirkju.net/index.php/ny-messubok-kirkjunnar?blog=10.

JVJ.