Jóhann Hauksson ráðinn án auglýsingar sem "upplýsingafulltrúi ríkisstjórnarinnar"!

Það er ótrúlegt – eða kannski ekkert ótrúlegt! – að stjórnarherrarnir hafi ráðið Jóhann Hauksson blaðamann (nýlega rekinn af DV) sem upplýsingafulltrúa ríkisstjórnarinnar – ekki aðeins vegna þess, að ráðningin virðist ólögleg : ákveðin með vísan til undanþágu í lögum um Stjórnarráð Íslands, þar sem ráðherrum er heimilað "að ráða til starfa í ráðuneyti sínu aðstoðarmann eða aðstoðarmenn." En upplýsingafulltrúi –– eins og t.d. dr. Hannes Jónsson félagsfræðingur (síðar sendiherra), sem gegndi þessu upplýsingastarfi sínu með miklum ágætum, þegar Ísland átti í landhelgisstríði við Breta –– á að vera í þágu þjóðarinnar, ekki málpípa né sendisveinn flokkspólitískra ráðherra.

Jóhann varð alþjóð kunnastur, er hann í Icesave-málinu lyppaðist gersamlega niður á Bessastöðum fyrir snjöllum gagnrökum herra Ólafs Ragnars gegn ríkisstjórnarþægum málflutningi Jóhanns þessa.

Og þennan mann velja þau sem sinn "upplýsingafulltrúa" – hann er víst "þegar tekinn til starfa"!

Allt er þetta á eina bókina lært. And how Orwellian can things become? (disinformazia, etc.).

Jón Valur Jensson. 

Nýr upplýsingafulltrúi stjórnarinnar

Lífsvernd ófæddra aukin á Spáni

Það eru gleðitíðindi sem berast nú frá Spáni um fyrirhugaða kúvendingu löggjafar um fósturdeyðingar. Er þetta í samræmi við stefnuskrá Vinsæla flokksins sem vann sigur í kosningum í nóv. 2011. 16 og 17 ára stúlkum verður gert skylt að fá samþykki foreldra sinna, ef þær sækja um þessa aðgerð.

Dómsmálaráðherra landsins, Alberto Ruiz-Gallardon, tilheyrir Vinsæla flokknum og tilkynnti um þetta í dag, "en flokkurinn var mjög á móti lögunum sem sett voru árið 2010, en þau lög rýmkuðu mjög "frelsi" til fósturdeyðinga, m.a. að stúlkur, 16 og 17 ára, geti "fengið" fósturdeyðingu án samþykkis foreldra sinna, eina skilyrðið var, að þær gætu "sýnt fram á að þær yrðu beittar heimilisofbeldi ef þær segðu foreldrum sínum frá þunguninni," hvernig sem þær ætluðu að sanna það, og ef félagasráðgjafar þar eru eitthvað ámóta í "frjálslyndi" og þeir, sem annazt hafa þessi mál á kvennadeild Landspítalans, þá er ekki á góðu von.

• Gallardon sagði fyrir þingnefnd í dag að lögin frá 2010 hefðu verið samþykkt án þess að þau hefðu hlotið víðtækan hljómgrunn.
• Í stefnuskrá flokks hans var því m.a. lofað að núgildandi lögum um fóstureyðingar yrði breytt, til þess að vernda réttinn til lífs og stúlkur undir lögaldri. (Mbl.is.)

Það er fagnaðarefni, að stjórnmálaflokkar fylgi stefnuskrám sínum eftir í jafnmiklu nauðsynjamáli sem þessu. Hinir ófæddu hafa verið látnir gjalda áhrifaleysis síns áratugum saman og afleiðingin sú, að á fjórða tug þúsunda ófæddra Íslendinga hafa misst lífið. 

En með einum hætti geta ófæddir haft sín áhrif: með því að fólk fái að sjá þá nánast "augliti til auglitis" á myndum og myndskeiðum. Horfið á myndina hér fyrir neðan!

Sjálfstæðisflokkur og Framsóknarflokkur voru lengi með stuðning við kristin siðferðisgildi og kristna arfleifð á stefnuskrám sínum, en stóðu ekki við þau orð í þessu efni frekar en mörgum öðrum og hafa nú látið grímuna falla með því að taka slíkt út úr sínum stefnuskrám. Það er þá að minnsta kosti ljóst, að enginn kristilega þenkjandi flokkur er lengur á Alþingi. Það er kominn tími til, að þjóðin geri sér grein fyrir því.

 

STOPP, þið hafið ekki leyfi til að gera mér þetta! Ég á mig sjálft – og sá Guð, sem skóp mig. – Hönd fósturs 12 vikum eftir getnað. Sjá nánar HÉR á vefsíðu Lífsverndar.  

Jón Valur Jensson. 

Setja ný lög um fóstureyðingar

Merkilegt, ef rétt er

"... að búið er að fara með flugvélarfarma viku eftir viku, mánuð eftir mánuð, út til Brussel þar sem fólk hefst við á kostnað ríkisins. Þetta fólk ánetjast Evrópusambandinu og vill ólmt halda áfram og fá að fara í fleiri ferðir, meiri hótelferðir, meiri dagpeninga. Það er þess vegna sem stofnanaveldið ánetjast Evrópusambandinu," segir enginn annar en Ögmundur Jónasson innanríkisráðherra. Þetta telur hann ástæðu þess, að "alltaf þegar bornir eru upp samningar innan Evrópusambandsins þá er stofnanaveldið, hvort sem það er verkalýðshreyfing, atvinnurekendasamtök, stjórnsýslan, hlynnt en almenningur á móti."

Þau orð Ögmundar eru ennfremur íhugunarverð, að innanríkisráðuneytið hefði staðið gegn þeim styrkjum, sem það teldi vera óeðlilega.

• Ögmundur sagði, að margir styrkir Evrópusambandsins væru ógeðfelldir og þeim væri haldið mjög stíft að þeim þjóðum, sem sambandið vildi að þýddist sig. Það væru aðilar að Evrópusambandinu, sem fjármögnuðu þessa styrki og  það kæmu Íslendingar til með að gera gangi þeir í Evrópusambandið.
• „Það eru margir að fagna þeim peningum sem hingað koma en þetta er veruleikinn, það er einhver sem borgar og það yrðum við sem borguðum ef við gengjum í Evrópusambandið," 

sagði Ögmundur og gaf hér ýmsum eitthvað um að hugsa. 

Svo væri ágætt, að Össur hætti þessu flandri sínu erlendis og hætti að ausa peningum úr ríkissjóði í eigin dagpeninga. Nóg er víst bruðlað, þótt þetta bætist ekki ofan á.

Jón Valur Jensson. 

Stofnanaveldið ánetjast ESB

Biskupskjör

"Það orð er satt. Sækist einhver eftir biskupsstarfi þá girnist hann göfugt hlutverk. Biskup á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, bindindissamur, hóglátur, háttprúður, gestrisinn, góður fræðari, ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, heldur gæfur, ekki deilugjarn, ekki fégjarn. Hann á að vera maður sem veitir góða forstöðu heimili sínu og venur börn sín á hlýðni og alla prúðmennsku. Hvernig má sá sem ekki hefur vit á að veita heimili sínu forstöðu veita söfnuði Guðs umsjón? Hann á ekki að vera nýr í trúnni til þess að hann ofmetnist ekki og verði fyrir sama dómi og djöfullinn. Hann á líka að hafa góðan orðstír hjá þeim sem standa fyrir utan til þess að hann verði ekki fyrir álasi og lendi í tálsnöru djöfulsins. (Fyrra bréf Páls postula til Tímótheusar, 3.1–7.)

"Ég lét þig eftir á Krít til þess að þú færðir í lag það sem ógert var og skipaðir öldunga í hverri borg svo sem ég lagði fyrir þig. Öldungur á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, börn hans trúuð og ekki orðuð við léttúð eða agaleysi. Því að biskup á að vera óaðfinnanlegur þar sem hann er ráðsmaður Guðs. Hann á ekki að vera sjálfbirgingur, ekki bráður, ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, ekki sólginn í ljótan gróða. Hann sé gestrisinn, góðgjarn, hóglátur, réttsýnn, guðrækinn og hafi góða stjórn á sjálfum sér. Hann á að vera fastheldinn við hið áreiðanlega orð, sem kennt hefur verið, til þess að hann sé fær um bæði að uppörva með hinni heilnæmu kenningu og hrekja þá sem móti mæla. Því að margir, einkum þeir umskornu, eru þverlyndir, blaðra um hégóma og leiða í villu og verður að þagga niður í þeim. Það eru mennirnir sem eyðileggja heilar fjölskyldur er þeir kenna það sem eigi á að kenna fyrir svívirðilegs gróða sakir. Einn landi þeirra, þeirra eigin spámaður, sagði: „Krítarmenn eru síljúgandi, óargadýr og letimagar.“ Þarna er þeim rétt lýst. Fyrir þá sök skalt þú vanda harðlega um við þá til þess að þeir hljóti heilbrigða trú og gefi sig ekki að bábiljum Gyðinga og boðum manna sem fráhverfir eru sannleikanum." (Títusarbréf Páls postula, 1.5–14.)

Nú eru fram komin þrjú framboð til embættis biskups Íslands (sjá um það tengil hér neðar). Að orðum Ritningarinnar ber að hyggja, þegar menn kjósa til embættis forstöðumanna kirkjunnar. Í Títusarbréfinu er reyndar ljóst, að þar er það Títus sjálfur, sem á að skipa þjóna safnaðarins (um Títus: Post. 18.7, II. Kor. 2.13, 7,6, 7.13–14, 8.6, 16 og 23, 12.18, Gal. 2.1 og 3, II. Tím. 4.10, Títusarbréf, 1.4 o.áfr.). –JVJ.

Hér er um leið tækifæri til að minna á grein, sem birtist á þessum vef í morgun: Kristin fræðsla er NAUÐSYN.

Sigurður Árni verður í kjöri

Kristin fræðsla er NAUÐSYN

Þakkarvert er, með hvílíkum krafti og áhuga og greinargóðum hætti dr. Steinþór Þórðarson heldur uppi merkinu í kristinni uppfræðslu á útvarpsstöð safnaðar síns, þ.e. á Útvarpi Boðun á FM 105,5. Þó að sumt í kenningu aðventista fari ekki saman við meginstrauma í öðrum kirkjum (það á að minnsta kosti við um sabbatshelgina), er arfurinn sameiginlegur að mestu og áherzlan eftir því – og reyndar ekki síður einlæg og sönn en hjá ýmsum prestinum. Eins og þekkt er, hafa margir þeirra villzt frá boðum Guðs og kenningu, látið undan þrýstingi veraldarhyggju, en sumir gefizt upp fyrir harla grunnri guðfræði í því efni, sem söfnuðir þeirra fylgja reyndar fæstir.

Steinþór heldur uppi lifandi fræðslu með námskeiðsfólki, og þetta er tekið upp og flutt á Útvarpi Boðun. Nú síðast, í gærkvöldi, hlustaði undirritaður á erindi hans um Daníelsbók spámanns í Babýlon, og var það bæði fróðlegt og vel flutt að vanda og spurningar leyfðar inn á milli og einkum í lokin. Er þetta röð erinda. Aðrir dagskrárliðir fela í sér lestur úr Ritningunni, fallega lofsöngva og fyrirbænir, eins og á Lindinni, kristilegri útvarpsstöð (HÉR sjást endurvarpsstöðvar og tíðnin), og ennfremur er þar upplestur úr ýmsum bókum og aðrir þætti um málefni trúar og siðferðis. Þar heyrast einnig raddir barna rétt eins og kvenna og karla.

Þetta öfluga fræðslustarf Steinþórs Þórðarsonar og félaga hans leiðir hugann að því, að kristið fólk í landinu þarf á fræðslu að halda. "Farið því og kristnið allar þjóðir, skírið þá til nafns Föðurins og Sonarins og Hins heilaga anda og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið yður. Og sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldarinnar." Þetta sagði Kristur sjálfur, og það sé leiðsögn okkar.

HVERNIG höldum við uppi þessari kenningu, þessari kennslu? Það er mögulegt í ritmáli, bókum og blöðum eins og hinum ágæta Bjarma, málgagni Sambands íslenskra kristiboðsfélaga, og í tímaritum og safnaðarblöðum kirkna og trúfélaga, svo sem Kirkjuritinu og Víðförla hjá Þjóðkirkjunni, svo að eitthvað sé nefnt. (Velkomið er að benda á fleiri kristin rit í athugasemdum hér á eftir.)

Þessi fræðsla fer einnig fram í hinu talaða orði, í predikunum í kirkjum, í trúfræðslu þar, fyrir fermingarbörn og stundum aðra, í fyrirlestrum og erindum eða á ráðstefnum, m.a. í Skálholti. Á stundum er þar um samkirkjulega fundi að ræða eða jafnvel með utankirkju-fyrirlesurum. Oft hefur verið í boði að komast á fyrirlestra eða ráðstefnur innlendra manna sem erlendra um trúar-, kirkjuleg og siðferðisleg efni í Háskóla Íslands, en harla lítill samgangur hefur verið með heimspekinni og guðfræðinni hér á landi, að því er undirrituðum hefur sýnzt, en Félag áhugamanna um heimspeki býður oft upp á mjög áhugavert erindahald um heimspekileg mál. Trúar(bragða)heimspeki er einn angi heimspekinnar.

En almenningur þarf þó ekki fyrst og fremst á fræðigreinum og akademískum ráðstefnum að halda til að næra og styrkja trú sína, heldur miklu fremur öflugri, fræðandi yfirferð grundvallaratriða trúarinnar og leiðsögn í Biblíulestri. Predikunin getur verið hér sterkur burðarás, en menn þurfa einnig að geta rætt málin, og því eru fræðslukvöld, opin fyrir fyrirspurnum og umræðum, einnig nauðsynleg. Hér má ennfremur sérstaklega mæla með Alfa-námskeiðunum, þau virðast almennt fá mjög góð meðmæli þeirra, sem þau hafa sótt, og upp á þau er boðið á ýmsum vettvangi (sjá tengil).

Menn segja oft hér á landi, að þeir séu kristnir, en geti alveg stundað trú sína heima eða með sjálfum sér. En Kristur bauð okkur að læra kenninguna, og til þess nægir ekki að sitja heima; menn þurfa að afla sér góðra rita eða sækja kirkju sína. Hún er EKKI fljótdæmd af fáeinum heimsóknum – innra líf hennar og auðlegð uppgötvast með tímanum, og hún er meðal annars auðlegð kirkjuársins með öllum sínum lestrum. Víða er farið yfir alla kafla Biblíunnar í þriggja ára hringrás, sem ritningarlestur úr Gamla testamentinu og bréfum Nýja testamentisins nær utan um, ásamt því sem krýnir lestrana, þ.e. guðspjallatextunum.

Góð predikun stingur ekki óðara af frá þessum lestrum til að ræða einber dægurmál eða hugðarefni prestsins, heldur leitast við að greina efnið í dýpt sinni og miðla sannindum þess og boðskap á þann hátt, að eitthvað hugsanaörvandi og gefandi sitji eftir, vænlegt til góðra áhrifa.

En sannarlega er það gott, að menn stundi Biblíulestra í heimahúsum, rétt eins og bænir sínar, sem eru lífæð kristins lífs. Hjá mörgum verður hins vegar ofan á til lengdar að venjast af slíkum lestrum, þeim þyki torvelt að stunda þá reglulega, og svo hjálpar ekki til, þegar sumt virðist illskiljanlegt í bókinni helgu. Þá verður sumum á að ýta henni frá sér í stað þess að leita meiri skilnings á efninu.

Þeir mega minnast orða Eþíópíumannsins, sem Filippus postuli hitti á ferð sinni og var að lesa í Ritningunni, en skildi ekki inntakið. Filippus heyrði, að hann var að lesa í spádómsbók Jesaja og spurði: „Hvort skilur þú það sem þú ert að lesa?“ Hinn svaraði: „Hvernig ætti ég að geta það, ef enginn leiðbeinir mér?“ En þannig er einnig um okkur farið, að við þurfum oft á aðstoð, túlkun og skýringum annarra að halda við lesturinn, umfram allt þeirra sem hafa gefið sig að trúararfinum og rækt hann og ástundað í samfélagi trúaðra.

Menn eiga óspart að leita til presta sinna eða safnaðarleiðtoga til að knýja á um skilning á því, sem óljóst virðist í Ritningunni eða kenningu kirkjunnar eða viðkomandi prests. Til þess eru prestarnir að sinna þessari skyldu sinni: að kenna kristindóm, og sú skylda er þeim væntanlega ljúf, fremur en byrði.

Fyrir utan þetta hlutverk kirkjunnar snýst messan um sakramentin og samfélagið. Vera má, að einhver einstaklingshyggjufélög leggi áherzlu á, að hver haldi sig út af fyrir sig með sína hugsun, en það er ekki einkenni kristins lífs. Kristin trú er samfélagsleg, communal á erlendum málum. Af samfélagi hvers okkar við annað styrkjumst við í hinu kristna lífi.

Hér má vitaskuld einnig þakka fyrir útvarpsmessur í Ríkisútvarpinu, en eftir mikla fjölgun fjölmiðla er minna hlustað á þær en áður. Predikanir þar eru margar góðar, en sumar ómarkvissar eða "daufar í kenningu", eins og sagt var gjarnan, og fyllir þá tíðarandinn stundum í skarðið. 

En kristnum mönnum er ekki til setunnar boðið, nema þeir noti stöku sinnum þær setur líka til að endurnýja og dýpka þekkingu sína á sönnum kristindómi og auðlegð Guðs orðs – og komi þaðan öflugri kristnir menn en ella. Einnig þeim er það síðan ætlað að flytja orð Krists út til annarra og ekki aðeins til barna sinna. 

Svo mæli ég aftur með kristnu útvarpsstöðvunum. 

Jón Valur Jensson. 

Hneykslanlegt aðgæzluleysi Alþingis

Það er hneyksli, í meðförum Alþingis á ofurfjálshyggjufrumvarpi Sjálfstæðisflokks, þar sem verið er að "markaðsvæða meðgönguna" (með orðum Sigríðar Ingibj. Ingad.), að felld var tillaga Valgerðar Bjarnadóttur um að farið yrði yfir álitamál um staðgöngumæðrun. Í staðinn var keyrt í þvílíkum ofurflýti á þetta mál, vegna hrossakaupa flokkanna frá í haust, að það minnir einna helzt á það þegar Sjálfstæðisflokkurinn útfærði markaðshyggju sína til hins ýtrasta, studdur af stuttbuxnadeild sinni, sem réttlætti vændisfrumvarp þess flokks út frá purkunarlausri ofurfrjálshyggju.

Mál þetta, sem Ragnheiður Elín Árnadóttir hefur lagt ofuráherzlu á – komandi úr sama kjördæmi og fósturvísa-markaðsfyrirtækið ArtMedica – þetta frumvarp, sem á sér enga hliðstæðu í nágrannalöndum okkar, hefur alls ekki fengið viðhlítandi umræðu í Alþingi.

Hér vantar alla aðgæzlu hjá þessu þingi, það virðist enn haga sér eins og á bóluárunum, hlýðið foringjum sínum, og eins og á Icesave-hveitibrauðsdögum þessarar vanhæfu stjórnar.

Óaðgæzlan og flumbrugangurinn blasir við í mörgum málum:

• ofurflýtirinn að samþykkja ranglátar, ólögvarðar kröfur Breta og Hollendinga,
• vændislöggjöf Sjálfstæðisflokksins, sem hér var í gildi í nokkur misseri og opnaði flóðgátt vændiskvenna og ofbeldismanna gagnvart konum inn í landið, með lítt bætalegum skaða,
• eftirlitsleysi með brjóstastækkunum, þar sem markaðshyggjan beindi þeim í farveg iðnaðarsílíkons-hneykslis,
• heyrnarleysi þingsins á gagnrýni í óvarlegri keyrslu á ættleiðingu barna til samkynhneigðra, þar sem ábendingar um atriði til að varast voru gersamlega sniðgengnar,
• stofnfrumufrumvarp sem varð að lögum undir pressu markaðsgírugra aðila, jafnvel með leyfi til tilrauna á fósturvísum,
• ennfremur ólögleg markaðsvæðing falsnefndrar "neyðargetnaðarvarnar" framhjá lögum og án lagafrumvarps,

– allt er þetta til marks um siðferðislegt vanhæfi, ef ekki gjaldþrot Alþingis á síðustu kjörtímabilum. Aðkoma Sjálfstæðisflokksins að mörgum þessara mála ætti að sýna kristnum mönnum það svart á hvítu, að hann hefur endanlega yfirgefið sína siðrænu, kristnu arfleifð.

Jón Valur Jensson.

Frumvarp samið um staðgöngumæðrun

Hrossakaup í gömlum stíl til að fá Hreyfingar-þingmenn til að bjarga ríkisstjórn frá bráðu andláti

Þessi fráleita frávísunartillaga Ólínu Þorvarðardóttur og félaga um frávísun á tillögu Bjarna Benediktssonar þjónar þeim tilgangi að fá tillögu hans ekki rædda og um leið þeim tilgangi að þókknast Þór Saari og félögum, en málsókn fyrir Landsdómi gegn Geir H. Haarde er mjög þungt áherzluatriði Þórs, eins og hann hefur sjálfur borið vitni um. Og því er verið að þókknast Þór og félögum, að með því er verið að framlengja líf ríkisstjórnarinnar – á þeirra stuðningi hangir það.

Hafi Ólína og Þór sitt fram, í takt við hrossakaup leiðtoga stjórnarflokkana við Hreyfinguna milli jóla og nýárs, þar sem samið var um að Hreyfingin haldi lífinu í ríkisstjórninni, þeirri verstu í manna minnum, þá hefur það sannazt, sem menn voru farnir að greina um þetta strax um síðustu áramót. Eftir að Jóni Bjarnasyni var stuggað úr stjórninni og Steingrímur gein yfir sæti hans, þá vofðu endalokin yfir hjá vinstri stjórninni. En það er sama hvað Þór Saari gerir í öðrum málum til að láta á sér bera og öðlast vinsældir þessa dagana, hann mun ekki átölulaust komast upp með að styðja þessi stjórnvöld, sem njóta einungis þriðjungsfylgis meðal þjóðarinnar. Þótt Hreyfingin hafi úr nógum peningum að spila í kosningabaráttu, er tími hennar að renna út, enda kominn tími á aðra nýja flokka.

Jón Valur Jensson. 

Skoða frávísun á frávísun

Klofningur í röðum þingmanna um "staðgöngumæðrun"

Frumvarpið um "staðgöngumæðrun" var í 10-fréttum Sjónvarps í kvöld, það er á leið í 1. atkvæðagreiðslu í þinginu á morgun. Þetta er VANHUGSAÐ frumvarp, allsendis óþarft og yrði sem "slippery slope" til mikillar misnotkunar og engin leið til að tryggja, að það verði farið eftir því, að þetta feli ekki í sér peningagreiðslur til fátækra kvenna fyrir að ganga með börn ríkari kvenna og karlapara að auki ... Sjá um þetta greinar hér á vefnum, síðast þessa í dag: Verzlunarmennskuhugarfar Sjálfstæðisflokksforystu keyrir áfram á stórvarasamt frumvarp um að konur gangi með börn fyrir aðrar konur eða fyrir karlapör. –JVJ.

Verzlunarmennskuhugarfar Sjálfstæðisflokksforystu keyrir áfram á stórvarasamt frumvarp um að konur gangi með börn fyrir aðrar konur eða fyrir karlapör

Málið heldur áfram; í dag barst frétt um að "meirihluti velferðarnefndar Alþingis leggur til að þingsályktunartillaga um staðgöngumæðrun, sem verið hefur til meðferðar í þinginu, verði samþykkt óbreytt." En Valgerður Bjarnadóttir alþm. styður ekki tillöguna í nefndinni og skipar þar 1. minnihluta, "hún segir ótal spurningum ósvarað og enn sé ekki tryggt hvort staðgöngumæðrunin verði í velgjörðarskyni," sjá HÉR á Rúv-vefnum.

Alþingi ætti að sjá sóma sinn í því að hafna þessu frumvarpi, sem er róttækara en nokkurt annað norrænt þing hefur samþykkt. Og það er alveg rétt hjá Valgerði, að erfitt er að tryggja, að "staðgöngumæðrun" verði einungis "í velgjörðarskyni," án þess að fjárgreiðslur komi til. Það hefur EKKI verið reyndin erlendis, að opnun á þessi mál hafi komið í veg fyrir þá verzlunarmennsku, sem hér er af óaðgæzlu stefnt út í.

Þá ber þess ennfremur að minnast, að sjálfir forgöngumenn þessa frumvarps, Ragnheiður Elín Árnadóttir, þingflokksformaður sjálfstæðismanna, og fleiri, hafa á öldum ljósvakans mælt með því, að lög um þetta nýtist ekki aðeins konum með leg- eða barngöngu-vandamál, heldur einnig samkynhneigðum karlmönnum. Það eru því fánýt "rök" hjá yfirmanni Kvennadeildar Landspítalans, Reyni Tómasi Geirssyni, þegar hann heldur því fram, að þarna yrði aðeins um í mesta lagi eitt tilfelli að ræða á ári og þá fyrir fyrrnefndar konur.

Allmargar greinar hafa birzt hér á vef Kristinna stjórnmálasamtaka um þessi mál – sjá yfirlit um þær flestar H É R ! – Ennfremur skal hér sérstaklega mælt með greinum Guðmundar Pálssonar læknis um staðgöngumæðrun, m.a. nýlegum greinum frá í haust og vetur, sjá vef hans H É R !

Með þessu frumvarpi er Sjálfstæðisflokkurinn enn að hrinda frá sér trúuðu fólki, eins og í fleiri málum allt frá 1 9 7 5 eða fyrr.

Jón Valur Jensson. 

Þingsályktun um staðgöngumæðrun verði samþykkt

Aldrei aftur sílikonpúða!

"Aldrei," svarar hún, spurð hvort hún ætli að fá sér aðra púða. "Hefði ég vitað eitthvað af því sem ég veit núna hefði ég aldrei fengið mér sílikonpúða. Nú er ég algerlega sátt við líkama minn."

Þetta voru orð ungrar konu í fróðlegu viðtali í Fréttatímanum í gær (bls. 10). Þessi brjóstastækkunarmál hafa leitt hug manna að því, að víða í heilbrigðiskerfinu er pottur brotinn varðandi meðferð mála. Læknar hafa komizt upp með verulegt ábyrgðarleysi, og ef marka má konu, sem var í viðtali í síðdegisþætti Útvarps Sögu í gær, tekur þetta til fleiri en viðkomandi lækna, jafnvel landlæknisembættisins. Þátturinn verður endurtekinn einhvern tímann um helgina.

Það er þó skárra, að kerfið vitkist eftir á, fremur en aldrei. En það er ýmislegt í gangi, sem einnig þarf að endurskoða, hlutir sem ekki ganga síður gegn náttúrunni en brjóstastækkun.

1. Ríkisreknar kynskiptiaðgerðir njóta EKKI meirihlutastuðnings í landinu, þvert á móti.
2. Mikill meirihluti manna hefur verið andvígur s.k. fóstureyðingum (sjá HÉR!) í þeim mikla mæli sem hér er um að ræða.
3. Svo bíða hér sumir þingmenn í spreng eftir því að geta fengið illa stæðar konur til að leigja nánast út líkama sinn til að ganga með börn annarra kvenna, jafnvel meint afkvæmi tveggja karla.

Er ekki kominn tími til að staldra við og bera virðingu fyrir náttúrunni hér sem annars staðar?

Um sílikonmálið fjalla hér tveir nýlegir pistlar. 

Jón Valur Jensson. 

Mikil andstaða við að ríkið kosti fegrunaraðgerðir

Það vita það ekki allir, að Útvarp Saga er með fréttavef, þar sem oft birtast athyglisverðar fréttir. Hér er ein:

• KÖNNUN: RÍKIÐ Á EKKI AÐ BORGA FEGRUNARAÐGERÐIR
• Í skoðanakönnun sem framkvæmd var hér á vefsíðu Útvarps Sögu kemur í ljós sú afgerandi skoðun flestra þeirra sem tóku þátt að heilbrigðiskerfið eigi ekki að standa straum af kostnaði við fegrunaraðgerðir. Spurt var: "Á heilbrigðiskerfið að standa straum af kostnaði vegna fegrunaraðgerða?"
• Niðurstöður voru eftirfarandi:
• Nei 86,53 % [feitletrað hér]
• Já 8,98 %
• Hlutlaus 4,49 %
• Greidd voru 336 atkvæði

Um brjóstastækkunarmálið var skrifað á þessari vefslóð okkar í fyrradag: Að þessu gat nú rekið, menn eiga ekki að storka náttúrunni.

 

Nú, milli kl. 4 og 5, er í gangi mjög athyglisverður þáttur um þetta mál á Útvarpi Sögu, á FM 99,4, með viðtali við konu sem segist hafa upplifað lækningamistök Jens læknis Kjartanssonar. Þátturinn er endurtekinn öðrum hvorum megin við miðnættið nú í kvöld, föstudag.

JVJ.

Að þessu gat nú rekið, menn eiga ekki að storka náttúrunni

Ekki er það litið jákvæðum augum í Ritningunni að menn umbylti útliti sínu með ónáttúrlegum aðgerðum. Lýtaaðgerðir geta þannig farið út á grátt svæði eða beinlínis yfir línuna að mati sumra og sér í lagi, ef um er að ræða, að samfélaginu eða skattborgaranum sé ætlað að borga. Iðulega er þar um vel launað fólk að ræða, sem vel hefur efni á að kosta þetta sjálft, enda fremur við því að búast, að efnishyggjusinnuð yfirstétt, sem stundar samkvæmislíf í stjörnuheiminum, leiti eftir slíkum fegrunaraðgerðum heldur en fátæk alþýða. En með þessu var allan tímann verið að storka náttúrunni: ekki bara umsnúa henni, heldur taka áhættu með því að fylla líkamshluta af ónáttúrlegum aðskotaefnum.

Því er við borið eða sú skýring sett fram, að sumar þessara kvenna hafi liðið fyrir óeðlilega smá brjóst. Þær ættu kannski fremur að láta athuga það hjá sér, hvort hormónatruflandi efni geti verið í fæðu þeirra eða lyfjum; hvað t.d. um áhrif pillunnar á slíkt? Hefur ekki stundum verið talið, að hún leiði til kynkulda? Kann þá ekki að vera líklegt, að hún hafi áhrif á annað í hormónabúskap líkamans? – Þessu er varpað hér fram til umhugsunar og umræðu, en ekkert fullyrt.

Hitt mun staðreynd, að margar þessara kvenna voru ekkert illa skapaðar, en vildu einfaldlega enn stærri eða stinnari brjóst, kannski í misskilinni trú á kröfur karla í því efni, en einnig þar sem slíkar kröfur voru til staðar, var þetta merki um efnishyggjulega sýn á líkamann, sem við eigum að virða sem sköpun Guðs.

Þær, sem orðið hafa fyrir óþægindum af þessum ónáttúrlegu aðskotaefnum í líkama sinn, ættu að gera skaðabótakröfur til framleiðanda efnanna og umboðsmanna þeirra hérlendis, Jens læknis Kjartanssonar þar meðtalins. Það er ekki samfélagsins að hlaupa þar í skarðið. Náist ekki upp í kröfur vegna lagfæringar, vinnutaps og óþæginda, verða þessir einstaklingar að taka á sig kostnaðinn af eigin ákvörðun, það er ekki heilbrigðiskerfisins að taka hann á sig og alls ekki á þeim tímum þegar sjúkrahús landsins geta ekki vegna fjárskorts sinnt ýmissi bráðnauðsynlegri þjónustu. Verði konur fyrir verulegu tjóni vegna þessa, er það ekki ríkisins og skattborgara að taka það á sig, heldur geta þær, sem ófærar eru um að axla kostnaðinn með eigin fé eða lántöku gegn veði, leitað til félagsþjónustu eigin sveitarfélags.

Beri aðrir læknar á Landspítalanum ábyrgð á aðgerðum Jens læknis, t.d. yfirmenn hans, þarf ábyrgðin að ná til þeirra líka.

Svo er þess að geta, að enn vafasamari tilfelli ónáttúrlegra fegrunaraðgerða hafa falizt í sumum uppyngingaraðferðum, þ. á m. hrukkueyðingu, þar sem á stundum hefur verið notað collagen úr mannlegum fóstrum, en það er vitaskuld siðferðislega óhæft. Það mál verðskuldar sérstaka umræðu hér síðar.

Jón Valur Jensson.

Jens hættur á Landspítala