Agnes M. Sigurđardóttir
 
 
Á liđnum vetri naut ég ţeirr­ar gćfu ađ kynn­ast starf­semi Land­spít­ala Há­skóla­sjúkra­húss. Í vísi­t­as­íu minni um Reykja­vík­ur­pró­fasts­dćmi vestra varđi ég góđum tíma á hinum fjöl­mörgu deild­um sjúkra­húss­ins, svo sem rétt­ar­geđdeild, líkn­ar­deild og fćđing­ar­deild. Einnig heim­sótti ég bráđadeild­ina, Landa­kot, Víf­ilsstađi og fleiri stađi og hitti alls stađar framúrsk­ar­andi fag­fólk á sín­um sviđum og voru mót­tök­ur góđar.

Páll Matth­ías­son for­stjóri gaf sér einnig tíma til ađ kynna mér starf­semi og stefnu sjúkra­húss­ins.

Mann­gildi og mann­v­irđing blasti hvarvetna viđ, ţar sem gildi, framtíđar­sýn og hlut­verk sjúkra­húss­ins miđa ađ ţví ađ sjúk­ling­ur­inn sé ávallt í önd­vegi.

Skemmti­legt ţótti mér ađ hitta starfs­fólk á hinum ólíku deild­um sjúkra­húss­ins sem átti per­sónu­leg tengsl viđ kirkj­una, var í sókn­ar­nefnd­um, kór­um, syn­ir eđa dćt­ur presta og ţannig mćtti áfram telja.

Á ein­um gangi vöku­deild­ar­inn­ar var áhuga­vert og upp­lýs­andi vegg­spjald. Ţar voru mynd­ir af stálpuđum börn­um og frísk­um, nöfn og fćđing­ar­dag­ar og upp­lýs­ing­ar um ađ öll voru ţau fyr­ir­bur­ar, ţ.e.a.s. öll höfđu ţau fćđst fyr­ir til­sett­an tíma. Ef ég man rétt voru ţar ein­stak­ling­ar sem fćđst höfđu eft­ir rúm­lega 22 vikna međgöngu en inn­an viđ 23 vikna.

Frétt­ir ber­ast nú af ţví ađ Alţingi muni í nćstu viku af­greiđa um­deilt frum­varp um svo­kallađ ţung­un­ar­rof. Ég sendi Alţingi um­sögn um frum­varpiđ fyr­ir ára­mót og vil birta kjarn­ann úr ţví hér, ţví ég tel ótćkt ađ Alţingi samţykki frum­varpiđ óbreytt.

Ég styđ ţann hluta frum­varps­ins um ađ kon­ur taki sjálf­ar hina erfiđu ákvörđun, ţađ eitt og sér er fram­för frá ţví sem var.

Tvennt er ţađ helst í frum­varp­inu sem ég tel sér­stak­lega um­hugs­un­ar­vert.

Ann­ars veg­ar sú breyt­ing á hug­taka­notk­un sem lögđ er til, ţar sem hug­takiđ ţung­un­ar­rof er nú notađ í stađ ţess sem áđur var, fóst­ur­eyđing. Hiđ nýja hug­tak vís­ar á eng­an hátt til ţess lífs sem sann­ar­lega bćr­ist und­ir belti og er vís­ir ađ nýrri mann­veru. Sam­kvćmt krist­inni trú okk­ar er lífiđ heil­agt, náđar­gjöf sem Guđ gef­ur og Guđ tek­ur. Ţađ er hlut­verk manns­ins ađ varđveita ţađ og vernda eft­ir fremsta megni og bera virđingu fyr­ir mann­helg­inni, sköp­un­inni og skap­ar­an­um. Ţađ er mis­vís­andi ađ nota ţetta nýja hug­tak í ţessu viđkvćma sam­hengi ţar sem hug­takiđ vís­ar ekki til ţessa vax­andi nýja lífs.

Hins veg­ar sú breyt­ing á tím­aramm­an­um sem lögđ er til, ţ.e.a.s. ađ ţung­un­ar­rof verđi heim­ilt fram ađ 22. viku, sbr. 4. gr. frum­varps­ins. Dćm­in ţekkj­um viđ ţar sem börn hafa fćđst eft­ir ţađ skamma međgöngu, bragg­ast og lifađ, eins og starfs­fólk Land­spít­al­ans birt­ir á göng­um sín­um.

Sam­fé­lag okk­ar hef­ur á und­an­förn­um ára­tug­um fundiđ jafn­vćgi á milli hinna ólíku sjón­ar­miđa um rétt hinn­ar verđandi móđur yfir eig­in lík­ama og rétt fóst­urs til lífs, ţrátt fyr­ir ţćr mót­sagn­ir sem ţví fylgja. Ţar sem 12 vikna tím­aramm­inn hef­ur veriđ studd­ur sjón­ar­miđum heil­brigđis­vís­inda, mann­rétt­inda og í fram­kvćmd sem bestri ţjón­ustu fé­lags­ráđgjafa og annarra fag­stétta viđ ţćr fag­leg­ustu ađstćđur sem völ er á. Hinar nýju til­lög­ur raska ţví jafn­vćgi, ađ mínu mati, og vekja jafn­vel á ný grund­vall­ar­spurn­ing­ar, sem viđ ćtt­um auđvitađ alltaf ađ spyrja okk­ur ađ varđandi mann­helg­ina og fram­gang lífs hér í heimi.

Ég kalla eft­ir umrćđu um mann­gildi, mann­helgi og mann­skiln­ing. Frum­varpiđ vek­ur fjölda spurn­inga og verđi ţađ samţykkt óbreytt tel ég ađ sag­an muni leiđa í ljós ađ ţar hafi sam­fé­lagiđ villst af leiđ.

Höf­und­ur er bisk­up Íslands.

Ţessi grein Agnesar birtist í Mbl. 11. maí 2019.